kafamı bi yere çarptım ve bunun üzerine çok kızdım fakat tam olarak kızman gereken şeyin ne olduğunu bilemiyosun böyle durumlarda zira zaten canın çok yanmış ve kendine kıyamıyosun ve çarptığın o duvar şeysi krişi köşesi şeyine de kızamıyosun çünkü o zaten orada duran şey ve başka bir şey değil. derken, sol kaşımın olduğu bölgede iri bir şişik zonklayarak varoluşun koynunda kendine yer buldu ve o esnada şu yukarda görmüş olduğunuz fotoğrafla karşılaştım ve bu günlerde sık sık olduğu üzere neredeyse ağlayacak bir noktaya yükseldim birden.
fırtına manzaralarıyla donanmış bir galeride yaşıyorum ben teyzecim.