tarkan-viking kanı'ndaki dev ve korkunç ahtapot.filmi ilk dokuz on yaşlarında görmüştüm. bu ahtopat beni öyle korkutmuştu ki sandalyelerin altına saklanmak zorunda kalmıştım.
tahta sandalye; zira, açık hava sinemasında idik.
bazen hâlâ gördüğü her şeye inanan o çocuğun salaklığıyla film izlerken yakalıyorum kendimi.