Salı, Temmuz 31, 2007

annemin dünyası


kafayı 45 derece çevirince hemen karşına bir ceviz ağacı çıkıyor. neredeyse pencereden eve girecek de bizi kovacak.
aha! bir kuş, büyük bir kuş, yeşil yaprakların arasından belirdi! ve.. hımmm... gitti şimdi...
Cortazar'ın bir öyküsünde eşyalardan kendilerine yer kalmayınca evlerinden kaçmak zorunda kalan bir aileden bahsediliyordu.
bir aydır ankara'da annemin yanındayım. annem, hafızası büyük ölçüde iflas etmiş yaşlı bir kadındır.
nasıl bir hayatı var nasıl yaşıyor?
neler hissediyor?
annemle hiç bir zaman empatik bir ilişkimiz olmadı.
şimdi böyle bir zihinsel düzlemdeyken o, artık hiç anlayamıyorum.